RINKESAN CERKAK " BUNGKUS COKLAT "

                                        
Nulis wong lanang nom-noman sing jenenge Manto, Manto yaiku wong lanang sing kerja keras lan jujur duwe garwane sing jenenge Ranti. Manto palakrama karo Ranti sawise dilecehake ing kuliah, mula wong tuwa Manto ora setuju karo keputusan Manto kanggo nikah karo Ranti, amarga Manto felt ora duwe cukup dhuwit kanggo ndhukung keluargane mengkoKanggo ndhukung kulawarga, Manto minangka guru ing salah sawijining dhasar swasta ing desane. Minangka guru non-permanen mesthine Manto pancen angel banget ing urip saben dina, saengga njaluk tambahan income Manto uga sopir taksi sepeda motor. Manto nggoleki penumpang sawise dheweke dadi Guru Non-Permanen ing Yayasan Pribadi. Sisih tugas minangka pembalap taksi montor ora nistha, Manto gelem nindakake tugas apa wae anggone nanggung.Siji dina Manto sawise ngajar, kaya sing biasa Manto ganti busana karo nggoleki penumpang, Sepulang ngajari Manto lenggah ing Masjidil Haram lan sholat, sawise sholat Manto langsung ganti baju sing direncanakake kanggo nglakokake tugas dadi sopir taksi sepeda motor.Carane kaget Manto nalika ndeleng paket warna coklat sing ditemokake ing teras masjid, kanthi penuh pertimbangan Manto pungkasanipun nggawa bungkus coklat menyang omah sewane. Ranti sing weruh Manto teka karo paket sing arep ditemokake lan apa sing ana.Kanggo mangerteni isi paket kasebut, loro-lorone padha sarujuk kanggo mbukak bareng, nalika paket kasebut kabuka, kaget yen dheweke ndeleng dhuwit gedhe, sawise ngitung dhuwit sing ditemokake kanggo 200 yuta.

Ranting dhuwit Manto ageng sanget mboten ngraosaken 200 yuta dhuwit dhumateng pemilikipun, ananging garwanipun Ranti mboten setuju kaliyan pendapatipun, Ranti kepengin Manto supados saged ngertos sing duwe bundel coklat, lan pungkasanipun sarujuk kaliyan pendapat Ranti.

Esuke sabanjure Manto sawise piwulang, njupuk wektu kanggo mungkasi masjid ing ngendi paket ketemu, sawise sholat lan ngowahi sandhangan Manto metu masjid. Nalika metu Manto weruh wong looking looking for something.

Sawise nyedhak, wong kasebut dijenengake Pak Irul, Pak Irul minangka ketua Yayasan sing ngendi Manto minangka Guru Non-Permanen. Akhire, Manto nyuwun apa sing ditemokake dening Pak Irul. Pak Irul mratelakake yen wingi dheweke entuk paket berwarna coklat sing ngemot 200 yuta dolar, dhuwit wis direncanakake bakal diwenehake marang karyawan ing Yayasannya.Mengko critane Pak Irul, Manto pungkasane ngandhani yen dheweke ketemu dina wekdal bungkus kasebut lan Manto langsung menehi paket 200 juta kanggo pemilike Pak Irul. Pak Irul seneng banget nampa paket kasebut maneh, amarga rasa syukur pungkasané menehi dhuwit minangka tanda syukur, ora mung kuwi, Manto dijanjèkaké dadi Permanent Master Foundation ing ngendi Pak Irul dadi ketua Yayasan.